Lead Image 1:
Lead image TXT 1: Kars Witman van viswerkgroep De Prik. Foto: Omroep Gelderland
Lead Image 2:
Lead image TXT 2: Gert Jan Blankena. Foto: Omroep Gelderland
Leden van HSV Dodewaard brengen een bak met met name karpers in veiligheid. Foto: Omroep Gelderland

Leden van HSV Dodewaard brengen een bak met met name karpers in veiligheid. Foto: Omroep Gelderland

EPE - 2022 was geen goed jaar voor de visstand in Gelderland. De lage waterstand, hitte en uitbraken van blauwalg leidden tot meer dode vissen dan in andere jaren, zegt natuurorganisatie RAVON. Nadenken over een duurzame oplossing voor de toekomst is dan ook van groot belang.

Sportvissers en natuurbeschermingsorganisaties sloegen de handen afgelopen zomer ineen en wisten tienduizenden vissen te redden. Ze zetten de vissen over naar dieper water, omdat de dieren in de problemen kwamen door de lage waterstand - net als vier jaar geleden.

Voor veel vissen kwam de hulp afgelopen zomer te laat. Kars Witman van viswerkgroep De Prik zegt dat een duurzame oplossing beter zou zijn. "Wat we afgelopen zomer deden voelde een beetje dubbel, want in 2018 hebben we dit óók al gedaan", roept hij in herinnering, terwijl hij naar de Verloren Beek achter zich kijkt. "Vier jaar later staan we in dezelfde beek dezelfde soorten te redden. We voelden dat het geen oplossing voor de toekomst was."

Kars Witman van viswerkgroep De Prik. - Foto: Omroep Gelderland

Wat is dan wel de oplossing? Witman: "Wij denken dat je vooral moet inzetten op beken die goed functioneren, of in ieder geval moet kijken hoe we ervoor kunnen zorgen dat het daar goed blijft. Misschien moeten we ervoor zorgen dat bij de beken die nu zijn drooggevallen, daar de vissen niet meer in kunnen. Dan hoeven we ze later ook niet te redden. Als we populaties vissen in droogvallende beken willen behouden, zullen we fundamenteel moeten kijken hóe we met ons water omgaan en naar een systeemherstel."

20 centimeter erbij

Ondanks de regenval van de afgelopen weken is de waterstand in veel Gelderse beken nog niet zoals gehoopt, zegt Witman. "We willen graag visrijke beken en dat is nu niet het geval. Daarnaast zien we ook graag dat er wat méér water in staat. Zo'n 20 centimeter zou al fijn zijn. Maar daar gaat langere tijd overheen."

Gert Jan Blankena stond in 1993 aan de wieg van viswerkgroep De Prik. Dat meerdere beken in de zomer droogvielen en daardoor vele vissen het loodje legden, gaat hem aan het hart. "Het is toch je hobby, hè? Ik ben begaan met die beken en de vissen, al jaren. Als die beken dan droogvallen en die vissen liggen te creperen... daar kan ik niet tegen, daar moeten we iets tegen doen. Ik, onze viswerkgroep, het waterschap en de overheid. Gelukkig beginnen de neuzen nu langzaam in dezelfde richting te gaan, al zal het nog wel even duren."

Gert Jan Blankena. - Foto: Omroep Gelderland

Scheepsschroeven

Niet alleen de lage waterstand zorgde ervoor dat vissen in droogvallende poelen in de problemen kwamen. Volgens RAVON is waarschijnlijk ook een smalle, ondiepe vaargeul een boosdoener. Vissen komen door zo'n geul sneller in aanraking met sterke scheepsschroeven. "En dan waren er ook nog eens de hoge watertemperaturen", zegt Jeroen Tummers. "Dat werkt blauwalg en daarmee ook zuurstofgebrek in de hand."

Volgens de projectleider bij RAVON is het geen goed jaar geweest. "Vooral soorten als de aal, maar ook brasem, Europese meerval en Atlantische forel zijn het slachtoffer geworden. Het is misschien een open deur, maar vooral de kwetsbare bedreigde vissoorten hebben een gevoelige klap gekregen. Vandaar dat vrijwilligers die dode vissen uit de rivier opvissen en onderzoeken en tellen", zegt Jeroen Tummers.

"We willen graag te weten komen waar de vissen precies aan overlijden. Zijn dat de scheepsschroeven, ligt de oorzaak meer over de grens of zijn het vissen die in kleine sloten en beken stikken door zuurstoftekort en naar de rivier drijven?"

Zie ook: Vissers worden door droogte steeds vaker vissenredders

Deel dit artikel